B Powrót

Bakterie bytujące w jelicie (mikrobiota) - mikroorganizmy, które w układzie pokarmowym człowieka (jelito cienkie, grube, odbytnica)  tworzą złożony ekosystem. Stan tego ekosystemu wywiera znaczący wpływ na zdrowie gospodarza. Flora bakteryjna spełnia wiele pożytecznych funkcji, tj. udział w przemianach metabolicznych o charakterze procesów fermentacyjnych, stymulacja systemu odpornościowego w zwalczaniu drobnoustrojów chorobotwórczych, produkcja witaminy K i biotyny. Bakterie jelitowe o szczególnie prozdrowotnym charakterze to Lactobacillus i Bifidobacterium. Zaburzenia równowagi flory bakteryjnej są często spowodowane występowaniem takich chorób jak np. zespół jelita drażliwego, przewlekłe choroby zapalne jelit, rak okrężnicy i nieżyt żołądkowo-jelitowy. Ponadto na równowagę mikroflory jelitowej szkodliwy wpływ mogą wywierać kuracje antybiotykowe lub zmiany w sposobie żywienia.

Barwniki - substancje nadające lub przywracające żywności barwę, obejmujące naturalne składniki żywności i naturalne źródła, które w normalnych warunkach ani nie są same spożywane jako żywność ani nie są stosowane jako typowe składniki żywności. Barwnikami są preparaty otrzymane ze środków spożywczych i innych jadalnych surowców naturalnych uzyskanych poprzez fizyczną lub chemiczną ekstrakcję, której efektem jest selektywna ekstrakcja pigmentów.

Białka (proteiny) - ważny podstawowy składnik odżywczy obejmujący grupę wielkocząsteczkowych związków organicznych zawierających azot, które składają się z aminokwasów połączonych ze sobą wiązaniami peptydowymi. Stanowią podstawowy element budowy wszystkich tkanek i substancji biologicznie czynnych.

Biodostępność składników odżywczych – stopień, w jakim spożyty składnik odżywczy jest w przewodzie pokarmowym uwalniany z połączeń występujących w pożywieniu, wchłaniany i transportowany do tkanek i narządów.

Błonnik (właściwości) - skraca czas pasażu jelitowego, zwiększa objętość stolca, stymuluje procesy fermentacyjne w jelicie grubym,  redukuje we krwi poziom cholesterolu ogółem i frakcji LDL cholesterolu (złego), obniża poposiłkowe stężenie glukozy we krwi i/lub obniża podwyższony poziom insuliny. Rozróżniamy błonnik rozpuszczalny i nierozpuszczalny.
 

Błonnik (włókno pokarmowe) - pozostałość komórek roślinnych opornych na działanie enzymów trawiennych człowieka; przechodzą przez jelito kręte jako niestrawiona pozostałość, częściowo są hydrolizowane przez bakterie okrężnicy. Jeden gram błonnika dostarcza 2 kcal.
 

Błonnik (źródła w diecie) – produkty  zbożowe, takie jak: pieczywo żytnie razowe, mieszane z ziarnami, płatki, otręby, warzywa i owoce, owoce suszone i orzechy.

Błonnik nierozpuszczalny - do błonnika nierozpuszczalnego zaliczamy: celulozę, hemicelulozy, ligniny, skrobię oporną, których główne funkcje to przyspieszanie pasażu treści pokarmowej, zwiększanie objętości stolca, zmniejszanie wartości energetycznej diety, zwiększanie wydzielania soków trawiennych, wiązanie i buforowanie nadmiaru kwasu solnego w żołądku. Błonnik nierozpuszczalny znajduj się głównie w nieprzetworzonych produktach zbożowych, otrębach, nasionach, orzechach, brązowym ryżu, cukinii, selerze, brokułach, kapuście, cebuli, pomidorach, marchwi, winogronach.

Błonnik rozpuszczalny- to głównie gumy i pektyny. Ma właściwości wiązania wody i tworzenia żeli, zwalnia wchłanianie glukozy, odgrywa duża rolę w hipercholesterolemii, ponieważ utrudnia wchłanianie cholesterolu w przewodzie pokarmowym, wiąże kwasy żółciowe, zwiększa wydalanie tłuszczów, wychwytuje jony metali ciężkich.  Główne źródła to płatki owsiane, soczewica, jabłka, pomarańcze, gruszki, otręby owsiane, truskawki, orzechy, nasiona lnu, fasola, groch, seler, marchew.